Josephina en Luc nemen definitief afscheid van Paterkeskermis

Fotoreportage...

Lier: Na twintig jaar Paterkeskermis namen Josephina Bosmans en Luc Camps definitief afscheid, als organisatoren, van Paterkeskermis. Met een groot afscheidsfeest bedankten ze alle medewerkers en sponsors voor twintig jaar vlotte samenwerking. “Omdat mijn emoties steeds de bovenhand halen heb ik aan Sandra Deakin gevraagd om mijn toespraak voor te lezen”, zegt Josephina.
In deze speech schetste ze het ontstaan en de verdere ontwikkeling van “haar” kermis. Tot slot sprak ze de hoop uit dat haar opvolgster, Ester Raeymaeckers, de kermis nog twintig jaar kan verder zetten.
Schepen Rik Pets sprak zijn appreciatie uit voor de jaren volksvermaak en drukte de hoop uit dat de kermis nog lang zal verder gezet worden.
Het afscheidsfeest werd ingezet met een uitgebreid buffet. Daarna volgden nog optredens van Rudy Jones, Pino Baresi en Rony Lee. Het dansfeest werd daarna nog verder gezet met DJ Patrick die de stemming erin hield tot in de vroege uurtjes. (MSL/Foto’s MSL-SDW)

 

Volledige toespraak van Josephina

Omdat mijn emoties steeds de bovenhand halen heb ik aan Sandra (Deakin) gevraagd om mijn brief voor te lezen.
Twintig jaar Paterkeskermis. Het is niet niets. Ik zelf had in de verste verte nooit gedacht als we in 1997 aan dat avontuur begonnen dat het twintig jaar zou duren. Wat begon tussen pot en pint met vijf personen, toenmalig uitbater van De Plezanten Hoek, Grieks restaurant Minos Palace, Crèmerie Jerome, Het Reklaamblad en wij Luc en ik zelf. Het zou waarschijnlijk eenmalig zijn. Eerst ne naam, dat moest alleszins iets te maken hebben met een klooster. Paterskleren waren er al van de Bernardusstoet en hoe kon het anders Paterkeskermis.
De eerste editie was er een met de nodige hindernissen. We hadden dan ook niets aan ervaring. De Kartuizersvest was opengebroken, er kon geen verkeer door, de plaats van de tent was juist groot genoeg, niets stond ons in de weg. Den hele vrijdag hard werken om klaar te zijn, s avonds zelf nog tappen, matige bezetting, zaterdag halve tent, stroompanne, duur orkest, zondagavond terug afbreken heel veel drank over, heel moe maar we hadden centjes over. Dan maar voort doen.  
Het jaar nadien was het natuurlijk moeilijker. De straat moest afgesloten worden, maar het lukte. Onze toenmalige schepenen was een buurman en steunde ons voor 200 %. Dat hebben we vijf jaar volgehouden.
Toen kwam een brief van de stad Lier. Het was niet meer doenbaar om de straat drie dagen af te sluiten en we moesten een andere locatie zoeken. Dan maar Renaat Veremansplein. Daar kwamen we op het idee na stopzetting van Grieks restaurant om zelf mosselen te maken. Het was wel heel primitief en ook weer zonder ervaring waagden we ons aan een zakje mosselen. En dat lukte. En dat groeide zienderogen. Twee jaar later kwam de zaterdagmarkt naar daar. Verhuizen naar de parking  van de school. Dat was beter dan we verwacht hadden. Daar moesten we niet meer op zondag afbreken. Zodoende zondag avond open houden, een avondje meer en meer inkomsten. Nog een ruggensteuntje van de brouwerij, nog een beetje meer ervaring en we maakte vordering. Kwam er nu toch ni iemand op het idee om parkings te gaan ruilen, de school en de Stad Lier. Er was geen keuze ,weer verhuizen. Geen probleem zo dachten we, we konden de tent een beetje groter maken maar we hadden geen deftige ondergrond meer. Wat nu, overal tapijt gezocht en alles vol tapijten. Dat oogde wel mooi maar een stevig onweer en de tapijten waren aan ‘t drijven. Na drie dagen was het wel heel gevaarlijk .Duck tapen plakken en weeral opgelost. Daarna dringend zoeken naar een betere oplossing. De mensen van Kerselaar kermis bieden ons nu al twee jaar lang vloerplaten aan en wat een verbetering. Daarvoor onze welgemeende dank aan de mensen van Kerselaar kermis en in t bijzonder aan papa vloer die het dan nog brengt en komt ophalen. Zo zie je maar, samenwerking met andere verenigingen kan zeer nuttig zijn. Tot daar een stukje geschiedenis van twintig jaar Paterkeskermis.
Verbeteren kan natuurlijk nog altijd maar voor op onze volkse kermis of buurtfeest, hoe je het ook noemt, denk ik dat we fier mogen zijn en hopelijk wordt het volkse  karakter van de Kartuizers in de toekomst behouden want dat siert ons. Nu moet ik iedereen nog bedanken. Namen gaan we niet noemen want dat is heel gevaarlijk. Iemand overslaan is altijd pijnlijk. We zijn nu met ongeveer zeventig medewerkers. Sommigen een paar uur anderen de hele week. Sommige handenarbeid andere administratief. Maar ik kan het niet genoeg benadrukken aan iedereen bedankt. Zonder al die medewerkers is dat onmogelijk. Ik ben heel ,maar dan ook heel fier op iedereen. Ook zeker onze trouwe sponsors niet te vergeten.  Er zijn er zelfs nog steeds bij van het eerste uur. Zeker nen dikke merci. Zonder sponsors gene kermis. Bedankt. Maar in het bijzonder wil ik toch één iemand bedanken. Mijn echtgenoot Luc want zonder zijn steun en inzet zou dat nooit gelukt zijn. Ik kan u verzekeren als de spanning op zijn hoogtepunt komt is het niet altijd rozengeur ,want we hebben het altijd met ons twee zonder bestuur opgevangen. Daarom Luc bedankt. Ik denk wel dat we fier mogen zijn en het in alle schoonheid kunnen overdragen aan onze opvolgster Ester. Ester ik hoop dat wij binnen twintig jaar waarschijnlijk alle twee met een rollator nog steeds naar Paterkeskermis kunnen komen.
Nu geef ik het woord aan de Schepenen van wijkwerking Rik Pets en daarna hoop ik dat jullie allemaal genieten van dit mooi afscheidsfeest met onze DJ Patrick

 

 

 

Dit artikel delen op social media

Tweet