Herdenking honderd jaar einde WOI

Fotoreportage...

Lier: De herdenking van de wapenstilstand stond in Lier, zoals in vele steden, in het teken van de het einde van WOI, honderd jaar geleden. Op 11 november 1918 om 11 uur kwam een einde aan vier jaar oorlog. Enkele uren voordien werd in een treinwagen in het bos van Compiègne de wapenstilstand ondertekend.
De Eerste Wereldoorlog eiste ongeveer 8,5 miljoen mensenlevens.

De herdenking begon met een plechtigheid in de Sint Pieters Kapel. Vandaar ging het in optocht naar het Monument van de Gesneuvelden in de Begijnhofstraat waar bloemen werden neergelegd. Ook op het militair kerkhof aan de Mechelsesteenweg werden bloemen neergelegd aan het monument ter nagedachtenis van de gesneuvelden.
Aan de Anton Bergmannvest werd een vredesboom geplant. De herdenkingsplechtigheid eindigde met een ontvangst op het stadhuis. Burgemeester Frank Boogaerts hield er zijn 11 november toespraak en bracht een eerbetoon aan oorlogsveteraan WOII Jules Callaerts.
Tot slot werd de aanwezigen een receptie aangeboden. (MSL/ foto’s MSL)

11 november toespraak burgemeester Frank Boogaerts

Dames en heren genodigden,
Collega’s uit het schepencollege , de gemeenteraad en de OCMW-raad,
Geachte Ere-mandatarissen,

De 11-novemberherdenking herinnert ons  in de allereerste plaats  aan de 1° Wereldoorlog. Een oorlog die 4 lange jaren duurde en officieel eindigde op 11 november 1918 om 11u. Enkele uren voordien werd in een treinwagen in het bos van Compiègne de wapenstilstand ondertekend.
Een oorlog die vooral in de Westhoek, maar ook in onze streken, ondermeer  in Lier, ernstige wonden sloeg. Alhoewel er slechts weinig burgerslachtoffers vielen werd onze stad grotendeels verwoest. De sporen hiervan, m.n. de houten noodwoningen op verschillende plaatsen in Lier, zijn trouwens nog niet zo lang geleden verdwenen.
Een oorlog die, net als alle andere oorlogen, zinloos is en veel te veel slachtoffers heeft geëist. Een oorlog die niet alleen grote materiële verwoestingen heeft teweeggebracht, maar ook gezinnen heeft verscheurd, onnoemlijk veel jonge levens heeft geëist, een generatie heeft verwoest. Een oorlog die ook de start betekende van de verschrikkelijke chemische oorlogvoering.
Ik ga ervan uit dat alle ondertekenaars van de wapenstilstand op 11 november ervan overtuigd waren dat dit de laatste oorlog zou zijn, of althans, zou moeten zijn. En dat zij niet speelden met de idee om de overwonnenen te onderdrukken, of anderzijds met de idee om zo snel mogelijk revanche te nemen, maar alleen echte duurzame vrede voor ogen hadden. Ik vrees echter dat de geschiedenis heeft aangetoond dat niet iedereen streeft naar echte vrede en naar vreedzaam samenleven want oorlog blijft een vreselijke realiteit. Ergens op de wereld is er altijd wel een oorlog aan de gang. De redenen kunnen verschillend zijn: territoriale aanspraken, economische belangen, culturele verschillen, historische redenen, religieuze theorieên en axioma’s, politieke doelstellingen.
Vandaag gedenken en eren wij al diegenen die hun jonge leven geven voor  vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid. Zij blijven ons respect genieten. Wij moeten er over waken dat deze waarden ook verdedigd en bewaakt worden, zowel hier als elders.
Alleen dan zullen we ooit een blijvend vreedzame maatschappij kunnen opbouwen. De politieke leiders van de grootmachten dragen een grote verantwoordelijkheid in deze.

Jules Callaerts
De herdenking van vandaag gaat niet alleen meer over de oorlog van ’14-’18 maar is uitgebreid naar de slachtoffers van alle oorlogen en naar een erkenning en waardering van allen die zich hebben ingezet voor onze vrijheid, onze waarden, gelijkheid en rechtvaardigheid.  Om dit te illustreren brengen wij vandaag hulde aan een Lierenaar die op dat gebied een echt voorbeeld mag genoemd worden, nl. Jules Callaerts. Geboren in 1926 bood Jules zich aan als oorlogsvrijwilliger in september 1944. Dat lukte echter niet om wettelijke redenen : Jules was nog te jong. Bij een tweede poging en na een wetswijziging , lukte dat wel in november 1944.De beweegreden was dat de vader van Jules was weggebracht naar een onbekende bestemming en hij zijn vader wilde terugvinden. Dat is uiteindelijk gelukt, maar slechts in de registers van een gebombardeerd kamp met een massagraf onder de naam Calliaerts.
Nadien vanaf half december tot aan het einde van de oorlog trok hij mee naar Aken, Düren, Bonn, en stak bij Remagen de Rijn over.  Na 8 mei volbracht hij verschillende bewakingsopdrachten van krijgsgevangen in Duitsland en België.
Van 1948 tot aan zijn oppensioenstelling was Jules actief bij onze Politie.
Dames en Heren,  Jules Callaerts is iemand die zich altijd ten dienste heeft gesteld van de bevolking, van zijn idealen van vrijheid en rechtvaardigheid. Jules mag gerust een voorbeeld worden genoemd. Daarom ook wenst het Stadsbestuur hem, ter gelegenheid van de 11-novemberherdenking , te danken en te huldigen en hem als blijk hiervan deze oorkonde te overhandigen.

Dames en Heren, tot slot houd ik eraan om opnieuw mijn hoop uit te drukken dat de slogan op de Ijzertoren “Nooit meer oorlog – Plus jamais de guerre – Nie wieder Krieg –No more War “ ooit werkelijkheid moge worden.
FRANK BOOGAERTS
Burgemeester

 

 

 

Dit artikel delen op social media

Tweet